وقتی تمام سیه چشمان ماه سیما ی عالم نتوانستند دلم را ببرند آن وقت تو مدام از حوریان بهشتی ات بگو....

وقتی شراب دنیایت مستمان نکرد و از آن بیزارم تو بگو از انگبین و شراب های طهور و جام های زرین

ما برای وسایل پذیرایی به بهشت نمی آییم ، می آییم همنشین شویم با آنان که تو دوستشان داشته ای و دوستت دارند ورنه جهنم دنیا ما را بس است....اصلا بهشت پیش کش تمام تاجرانی که کار خوب هایشان برای رفتن به بهشت است نه رضایتت..............