فانیز

شب بود.
خرآقاجونم سردش بود .درذهن پنج ساله ام راهی جز آتش زدن خرمن های" فانیز "نداشتم.آن شب فانیزی را سو زاندم که پدرم در آن سخاوت میکاشت و برکت برداشتش بود .آتش پدرم را سکته داد ؛خر را سوزاند؛فانیز را خاکستر کرد و من فقط میخندیدم.
وامروز دوباره در فضای مجازی فانیز(مزرعه ی تنهایی خویش)را بنا کرده ام .و توهم رهگذرش
نام:سید رامتین سیدی(امین)
محل سکونت:زیر سایه ی عشق هم سایه ی شما
لحظه هایت پر داوودی باد.