در عالم بچگی روزی دنبال سایه ام رفتم

این بی شعور دراز سیه چهره 

مرا تا کجاها دنبال خود کشاند 

ظهر شده بود گمش کردم

غافل از این که زیر پایم نشسته بود

برگشتم

دنبالم کرد

هرچه رفتم کشیده تر شد 

تا خود را به آن سوی زمین کشید و محو شد

فردا هوا ابری بود

این متن را هفته پیش تو انجمن خوندم.